in alles slaapt een x-liedje


Creative Commons License


X116 Een lentelied
geïnspireerd op het gedicht When Lilacs Last in the Dooryard Bloom’d van Walt Whitman (1819–1892)
hertaling en muziek: Henk Harmsen

over de borst van de lente, het land,
ontwakende steden, omgewoeld zand
door kleine steegjes, een bloeiende tuin
waar bloemen verdringen eeuwenoud puin
temidden van het gras op het veld
langs rijstroken, eindeloos groen
graan in de akker staat op uit de dood
de boomgaarden bloesemen rood

weet je nog hoe’t was? een hemelse geur
bloeiende seringen voor onze deur
spelende kinderen, wij hand in hand
gek, hoe het verleden stilaan verzandt
leven gaat in een oogwenk voorbij
en niets blijft bestaan hoe het was
zomer ver weg en de winter dichtbij
wacht, lente! wacht even op mij



Over the breast of the spring, the land, amid cities,
Amid lanes and through old woods, where lately the violets peep’d from the ground, spotting the gray debris,
Amid the grass in the fields each side of the lanes, passing the endless grass,
Passing the yellow-spear’d wheat, every grain from its shroud in the dark-brown fields uprisen,
Passing the apple-tree blows of white and pink in the orchards

uit 'When Lilacs Last in the Dooryard Bloom’d', Walt Whitman (1819–1892)