Open Ruimte

Een woord voor de zondag

De rebbe zit op de bok van een wagen samen met de koetsier. Terwijl ze zo rijden passeren ze een oude man. De rebbe laat de wagen tot stilstand brengen en zegt tegen de oude man: ‘Kom mee op de bok’. De oude man antwoordt: ‘Maar rebbe, daar is toch geen plaats voor ons drieën’. Zegt de rebbe: ’Dan moeten we elkaar meer liefhebben’.

Liefhebben en ruimte maken voor de ander. In mijn ogen zijn het synoniemen van elkaar. In het boek Genesis lezen we dat het allemaal begint als God ruimte maakt voor de lucht en voor het land. Ruimte maken, dat is een adequate vertaling van het Hebreeuwse woord BaRA, dat meestal met ‘scheppen’ wordt weergegeven. Het is in de bijbel alleen voor God (EloHIeM) weggelegd. Het Hebreeuwse woord ASaH wordt meestal met ‘maken’ weergegeven, maar wij mensen maken geen ruimte: wij mogen - samen met God of alleen - invulling geven aan de ruimte.

Als we bereid zijn een gewaagde stap te nemen en het woord EloHIeM met Zelf te vertalen, dan kan er gelezen worden:
Het begint allemaal als je zelf ruimte maakt voor de lucht (om te ademen) en voor het land (om er op te lopen).

Ruimte om te ademen. Maar om ruimte te kunnen maken moet er eerst leegte zijn. Dit kunnen we bereiken door goed op onze adem te letten. Niets meer, niets minder. Alleen maar opmerkzaam zijn.

Adem in – adem uit.
De adem komt binnen - de adem gaat er weer uit.
Een gedachte komt aangevlogen – en vliegt weg.
Nog een gedachte - weg is ie weer.
In - Uit
Langzaam ontstaat er zo een stukje leegte waarin wij ruimte kunnen maken voor de lucht en het land en alles d’r op en d’r an.

Zondag is het los-laat-dag. Een wekelijks terugkerend evenement. 57
U kent het niet? De joods-christelijke traditie heeft door de eeuwen heen een kostbaar geschenk doorgegeven aan de mensen van nu: de zevende dag, de sjabbat-dag, of beter vertaald los-laat-dag. Wij westerse mensen kennen dan geen meditatie-traditie als hoofdstroom, maar deze los-laat-dag is op zijn minst net zo kostbaar. Laat maar eens los op deze dag, dan pas merk je hem op en krijg je steeds meer aandacht voor deze bijzondere dag.

Hoe deze dag is ingesteld, staat in Genesis 2: 1-3.

Zo werden voltooid de lucht, het land
en alles d’r op en d’r an
en God voltooide op de zevende dag zijn werk waaraan hij invulling had gegeven
en hij liet op de zevende dag al zijn werk los
waaraan hij invulling had gegeven
en God merkte de zevende dag op en had er oprechte aandacht voor want daarop liet hij los al zijn werk waarvoor hij ruimte had gemaakt om er invulling aan te geven.

Ik heb een ‘vertaling voor onderweg’ gemaakt, die ik graag - bewust ademend - in mijzelf laat doorklinken. Dat wordt dan ongeveer zo:

Los-laat-dag
ik adem langzaam IN
ik adem langzaam UIT
en ik voel de leegte
*
ik adem langzaam IN
luisterend in mijzelf naar de woorden:

zo worden steeds weer voltooid
de lucht om in te ademen
het land om op te lopen
en alles d’r op en d’r an

ik adem langzaam UIT
en luister naar de stilte
*
(IN:)
wij mogen ons werk voltooien
(UIT:)
door al ons werk los te laten
*
(IN:)
ik geef oprechte aandacht aan deze los-laat-dag
(UIT:)
want vandaag mag ik alles loslaten
waarvoor ik ruimte heb gemaakt
*
ik adem langzaam IN
ik adem langzaam UIT e
n ik geniet van de leegte:

wat een dag!